هر شب تنهايي ...

«پل الوار» (به فرانسوی: Paul Éluard)، با نام اصلی «اوژن-امیل-پل گرندل» (به فرانسوی: Eugène-Émile-Paul Grindel)، شاعر و نویسنده فرانسوی، در روز 14 دسامبر (23 آذرماه) سال 1895 در «سن دنی» (شمال پاریس- فرانسه) به دنیا آمد و در 18 نوامبر (27 آبان ماه) سال 1952 میلادی درگذشت و در گورستان «پرلاشز» به خاک سپرده شد .

«پل الوار»، یکی از رهبران جنبش سوررئالیسم بین سال‌ های ۱۹۱۹ تا ۱۹۳۸ بود، همچنین یکی از مؤسسان مجله انقلاب سوررئالیست در سال ۱۹۲۴ بود . وی از سال ۱۹۲۷ تا ۱۹۳۳ و همچنین پس از ۱۹۳۸ عضو حزب کمونیست بود .

زندگینامه

پدر «پل الوار»، کارمندی ساده بود و مادرش خیاط . وی در ۱۵ سالگی به علّت ابتلا به بیماری «سل»، مجبور شد تحصیل را رها کند و برای استراحت به مدت یکسال و نیم به کوهستان های سوئیس سفرکند . پس از بهبودی و بازگشت به «پاریس»، برای اولین بار چند قطعه از اشعار خود را در مجلات مختلف ادبی فرانسه به چاپ رساند . در سال ۱۹۱۴ به خدمت نظام احضار شد و در بخش پرستاری انجام وظیفه کرد، در ۱۹۱۷ اولین دفتر شعر خود را به نام «وظیفه و نگرانی» (le Devoir et l'Inquiétude) و یک سال بعد در ۱۹۱۸ دومین دفتر شعرش با عنوان «اشعار برای صلح» (Poèmes pour la paix) را به چاپ رسانید .

«پل الوار»، پس از پایان جنگ، با «آندره برتون»، «لوئی آراگون» و «فیلیپ سوپو» آشنا شد و با شرکت آنان بیانیه شعر سوررئالیستی فرانسه را امضاء کرد و جنبش ادبی سورئالیسم را پایه گذاری کرد .

با مجموعه‌ های «جانوران و آدمیزادگانشان» (les Animaux et leurs hommes۱۹۲۰)، «نیازهای زندگی و نتایج رؤیاها» (les Nécessités de la vie et les Conséquences des rêves (۱۹۲۱)، به عنوان یکی از شاعران نامدار سورئالیسم شناخته شد .

در سال ۱۹۲۴ پس از جدایی از همسرش (گالا) که برایش ضربه روحی بسیار سختی به شمار می‌ رفت، سفری را به دور دنیا آغاز کرد . هفت ماه گریز به کشورهای محروم آسیای شرقی (اقیانوسیه، استرالیا، هندوچین، سیلان، جزایر آنتیل، پاناما، مالزی، هند، زلاند نو)، سرانجام دوستانش او را در سنگاپور یافتند . در بازگشت آثاری را انتشار داد که همه از لحنی هیجان‌انگیز و پُرشور خبر می‌ داد . از آن جمله «مرگ از نمردن»، «چشمان پُرثمر» و مجموعه «پایتخت اندوه» ۱۹۲۶ که از شاهکارهای «پُل الوار» است . درباره این کتاب منتقدان گفته‌اند : همین کتاب کافیست تا «پل الوار»، نماینده شعر نو فرانسه باشد . «پل الوار» از جمله اولین کسانی بود که از مزایای شعر ناهشیارانه و تفاوت آن با اشعار هشیارانه سخن گفت و شعر را ناشی از حالت خودکار مغز آمیخته با اوهام (تخیل) دانست . او از شاعران ردیف اول مکتب سوررئالیسم بود و سبک شخصی خاصی در این مکتب به وجود آورد که او را در میان همه هنرمندان به چهره‌ای محبوب و ممتاز بدل کرد .

از سال ۱۹۲۷ با کمونیست ‌ها رابطه داشت و در همین سال بود که در بحبوحه اشغال فرانسه، توسط آلمان قطعه آزادی را سرود . بنا به گفته شخص شاعر، در ابتدا این شعر، صرفاً عاشقانه بوده و وی این شعر را در مورد زنی که او را دوست داشته، سروده ‌است، امّا به مرور شاعر به این حقیقت دست می‌ یابد که این شعر نمی‌ تواند صرفاً مختص یک «انسان» باشد، بلکه متعلق به همه انسانهاست .

«پل الوار» درسال ۱۹۴۲ در حین اشغال فرانسه و در رابطه با جنبش ملی مقاومت، رسماً وارد حزب کمونیست فرانسه شد . «پل الوار»، پیش از عضویت در حزب کمونیست، درسال ۱۹۳۰ در کنگره انترناسیونال دوم نویسندگان انقلابی جهان در شوروی شرکت نموده بود . او بعد از جنگ جهانی دوم، به دلیل اشعار اجتماعی و فعالیت‌ های سوسیالیستی مشهور شد؛ البته بدون اینکه مطیع حزب کمونیست شود . در همین سال ها بود که در جنگ های داخلی اسپانیا شرکت کرد و به عنوان شاعری که شعر را از بُعد شخصی، به بُعد اجتماعی و مردمی کشاند، شناخته شد . همچنین به مبارزات مخفیانه علیه اشغالگران نازی می ‌پردازد . مجموعه‌ های «شعر و حقیقت ۱۹۴۲» «شایستگان زیستن ۱۹۴۴» و «در وعده گاه آلمانی ۱۹۴۴» در چنین حال و هوایی منتشر شدند، که از مهمترین اشعار سیاسی و رزمی دوره مقاومت به شمار می ‌آیند . درسال ۱۹۴۸ از «پیکاسو» و «پل الوار» برای عضویت در «کنگره صلح» در لهستان دعوت به عمل آمد . در ژوئن همین سال، «پل الوار»، «اشعار سیاسی» را با مقدمه‌ای از «لوئی آراگون» انتشار داد . وی «ققنوس» را در آخرین سال زندگی خویش (۱۹۵۲) سرود .

و در آخر باید گفت که «پل الوار» بیش از دیگران شعر بین دو جنگ جهانی در فرانسه را تحت تأثیر خود قرار داده ‌است . اشعار «پل الوار» در عین اینکه دستمایه اجتماعی و سیاسی دارند، اغلب رنگی از عشق و عاطفه دارند، همچنین در اشعار او نشانه از سبک تمام شاعران سوررئالیست دیده می شود . شعر او به علت محتوای انسان دوستانه و توصیف احساسات عمیق و پُرشور، تأثیری عمیق روی تمام اقشار خلق گذاشت و بدین ترتیب او بهترین شاعر نسل خود شد . شعر «پل الوار»، کوتاه، فشرده، و مخاطبه‌ای، است . تجربه‌ های شرکت او درجنگ داخلی اسپانیا و سایر حوادث زمان، باعث شدند که او همیشه برای محرومان و آزادیخواهان موضع گیری نماید .

«پل الوار»، در روز سه شنبه ۱۸ نوامبر ۱۹۵۲، در آپارتمان خود در اثر سکته قلبی چشم از جهان فروبست و در گورستان «پرلاشز» به خاک سپرده شد .

آثار

• Premiers poèmes - ۱۹۱۳.
• Le Devoir et l’inquiétude - ۱۹۱۷.
• Poèmes pour la paix - ۱۹۱۸.
• Les Animaux et leurs hommes. Les Hommes et leurs animaux - ۱۹۲۰.
• Répétitions - ۱۹۲۲.
• Les Malheurs des immortels, with Max Ernst - ۱۹۲۲.
• Mourir de ne pas mourir - ۱۹۲۴.
• ۱۵۲ proverbes mis au goût du jour, به همراه بنیامین پره - ۱۹۲۵.
• Capitale de la douleur - ۱۹۲۶.
• Les Dessous d’une vie ou la pyramide humaine - ۱۹۲۶.
• L’Amour la poésie - ۱۹۲۹.
• A toute épreuve - ۱۹۳۰.
• La Vie immédiate - ۱۹۳۲.
• La Rose publique - ۱۹۳۴.
• Facile - ۱۹۳۵.
• Nuits partagées - ۱۹۳۵.
• Les Yeux fertiles - ۱۹۳۶.
• Les Mains libres، تصویر سازی توسط من ری - ۱۹۳۷.
• Cours naturel - ۱۹۳۸.
• Chanson complète - ۱۹۳۹.
• Donner à voir - ۱۹۳۹.
• Le Livre ouvert ۱ (۱۹۳۸–۱۹۴۰) - ۱۹۴۰.
• Choix de poèmes - ۱۹۴۱.
• Sur les pentes inférieures - ۱۹۴۱.
• Le Livre ouvert II (۱۹۳۹–۱۹۴۱) - ۱۹۴۲.
• Poésie et vérité - ۱۹۴۲.
• Poésie involontaire, poésie intentionnelle (selection) - ۱۹۴۲.
• Les Sept poèmes d’amour en guerre - ۱۹۴۳.
• Dignes de vivre - ۱۹۴۴.
• Le Lit, la table - ۱۹۴۴.
• Au rendez-vous allemand - ۱۹۴۴.
• Pour vivre ici - ۱۹۴۴.
• Doubles d’ombre - ۱۹۴۵.
• Lingères légères - ۱۹۴۵.
• Une longue réflexion amoureuse - ۱۹۴۵.
• Poésie ininterrompue I - ۱۹۴۶.
• Le Dur Désir de durer - ۱۹۴۶.
• Corps mémorable - ۱۹۴۷.
• Le Temps déborde - ۱۹۴۷.
• Choix de poèmes - ۱۹۴۸.
• Poèmes politiques - ۱۹۴۸.
• Voir: Poèmes, peintures, dessins - ۱۹۴۸.
• Le Bestiare - ۱۹۴۹.
• Une leçon de morale - ۱۹۴۹.
• Pouvoir tout dire - ۱۹۵۱.
• Le Phénix - ۱۹۵۱.
• Les Sentiers et les routes de la poésie - ۱۹۵۲.
• Poésie ininterrompue II - ۱۹۵۳.
• Deux poèmes, with René Char - ۱۹۶۰.
• Derniers poèmes d’amour - ۱۹۶۶
• Max Ernst: Peintures pour Paul Éluard - ۱۹۶۹.
• Poésies ۱۹۱۳–۱۹۲۶ - ۱۹۷۰.
• Poèmes de jeunesse - ۱۹۷۸.
• L’Enfant qui ne voulait pas grandir - ۱۹۸۰.

منبع : ویکی پدیا ... با تلخیص و ویرایش ... منیژه شهرابی